غَيْرِكُمْ « 1 » » . « 2 » 8 - همو به اسناد خود از حلبى ، امام باقر و امام صادق عليهم السلام نقل كرده است كه فرمودند : « هر گاه كافرى در حال كفرش و طفل خردسالى در حال كودكيش شهادتى دادن پس شخص مشرك پس از اسلام آوردن و طفل خردسال پس از بلوغ همان را شهادت دادند - در صورتى كه مقبول باشد شهادتشان - شهادت آنها رواست . » . « 3 » 9 - همو به اسناد خود از امام باقر عليه السلام روايت كرده است ، فرمود : « در بين بنىاسرائيل يك قاضى بود كه به حق در ميان آنها قضاوت مىكرد ، همين كه وقت مردنش شد به همسرش گفت : چون من مُردم و مرا سرازير لحدم كردند ، به نزد من فرود آى و به صورتم نگاه كن كه تو چيزى را خواهى ديد كه ان‌شاءاللَّه پوشيده و پنهان خواهى داشت ! آن زن همان كار را كرد ، ديد كِرم بزرگى وارد سوراخ بينى اوست ، ناله‌اى سر داد ، چون شب شد در خواب شوهرش را ديد ، گفت : چرا از آنچه در من ديدى بىتابى كردى ؟ گفت : آرى براستى كه بىتاب شدم و فرياد برآوردم ! قاضى گفت : آن چيزى نبود مگر به خاطر تو : برادرت با مردى اختلاف داشت وقتى كه به محكمه آمدند و نشستند ، با خود گفتم : خدايا حق را با او ( برادرزنم ) قرار ده ! و از قضا به نفع او و به زيان طرف تمام شد . آنچه ديدى از اين بابت به من رسيده است ! » . « 4 »

--> ( 1 ) - مائده / 106 : افراد عادل از خودتان يا دو غير مسلمان . . . ( 2 ) - دعائم الاسلام : 2 / 513 . ( 3 ) - همان : 2 / 514 . ( 4 ) - همان : 2 / 533 .